صفحه اصلی > صفحه اصلي > آرشیو گزارش ها 


نسخه چاپي

مدیرعامل شرکت ملی گاز ایران در مصاحبه با اسپوتنیک روسیه:

گاز یک بحث محیط زیستی است و قابل تحریم نیست

گاز یک بحث محیط زیستی است و مانند نفت تنها یک تجارت نیست که آمریکابتواند آن را تحریم کند. هر جا که گاز ورود می‌یابد به این معنی است که سوخت میان‌تقطیر، گازوییل، مازوت و... مصرف نمی‌شود. هم‌اکنون IGU که یک نهاد بین‌المللی است، به همه کشورها توصیه می‌کند که از سوخت‌های دیگر فاصله گرفته و به طرف گاز بیایید.

به گزارش روابط عمومی شرکت ملی گاز ایران؛ حمیدرضا عراقی، معاون وزیر نفت و مدیرعامل شرکت ملی گاز ایران در سفر به مسکودر همایش «هفته انرژی روسیه» در مصاحبه با خبرگزاری اسپوتنیک، به بحث درباره چالش‌ها و چشم‌اندازهای تاثیرگذاری تحریم‌های آمریکا علیه صنعت نفت ایران پرداخت .

متن مصاحبه مهندس عراقی با اسپوتنیک را در ادامه بخوانید.

نظر شما درباره همکاری ایران و روسیه در صنعت گاز چیست؟ آیا طرح‌های اصلی اکنون در دستور کار قرار گرفته است؟


ایران و روسیه دو کشوری هستند که بزرگ‌ترین مخازن گاز دنیا را دارند. در بعضی از آمارهای سالانه که توسط شرکت انگلیسی بی‌پی منتشر می‌شود، می‌بینیم که روسیه از نظر ذخایر گاز با 35 تریلیون مترمکعب مقام نخست را دارد و در بعضی از سال‌ها ایران با داشتن 34 تریلیون مترمکعب گاز در رتبه نخست قرار می‌گیرد. طبیعی است که وجود این دو مخزن بزرگ گاز سبب نمی‌شود کشورهای ما رقابت گازی داشته باشند. این واقعیت به تشکیل مجمع کشورهای صادرکننده گاز (جی‌یی‌سی‌اف) انجامید، البته برخی به اشتباه از کلمه «اوپک گازی» استفاده می‌کنند که درست نیست، زیرا این مجمع بر قیمت‌گذاری گاز تاثیر گذار نیست، بلکه این مجمع مقدمه‌ای بود برای آن‌که چشم‌اندازهای گاز، توسعه گاز، مصرف و تولید گاز و همچنین راهبردهای گاز در دنیا در سال‌های آینده مشخص شود.
همکاری ایران و روسیه و تشکیل مجمع کشورهای صادرکننده گاز سبب شد تمرکز اطلاعاتی در دنیا شکل گیرد و در همایش هفته انرژی ویک روسیه نیز کمیته‌ای درباره آینده گاز در سال 2030 تشکیل شد.


مجمع کشورهای صادرکننده گاز وارد مسائل سیاسی نمی‌شود، راهبردش بیشتر جنبه دادن مشاوره به دنیاست، اطلاعات را دریافت می‌کند، منابع تولید و مصرف را در نظر می‌گیرد وسرانجام این اطلاعات را به اعضای خود می‌دهد تا از نقش گاز در آینده انرژی جهان آگاه شوند و بدانند چه حرکت‌هایی انجام خواهد شد و دنیا باید چه کاری باید انجام دهدتا بتواند حداکثر استفاده را از گاز ببرد، بنابراین جی‌یی‌سی‌اف نمی‌تواندهیچ نقشی در اعمال فشارهای ترامپ ایفا کند.
در یکی از نشست‌های تخصصی همایش «هفته انرژی روسیه» درباره آینده گاز مباحث بسیار جدی مطرح شد. آمارهای جی‌یی‌سی‌اف نشان می‌دهد که تا سال 2040، حجم مصرف گاز و انرژی افزایش می‌یابد، اما این مصرف انرژی نشان می‌دهد که نفت تقریبا توسعه زیادی ندارد و مصرف آن ثابت باقی می‌ماند و مصرف گاز و برخی از انرژی‌های نو جایگزین می‌شود.


براساس آمار جی‌یی‌سی‌اف تا سال 2030، توسعه و مصرف گاز بیش از دیگر انرژی‌ها خواهد بود و بیشترین مصرف را درآینده هم از نظر مکانی و هم زمانی، کشورهای چین و هند خواهند داشت.
طبیعتا تجربه گازرسانی به شهرها و روستاها و صادرات، ایجاب می‌کند که در زمینه حفظ و نگهداری، اجرای خطوط انتقال،صادرات گاز و به طور کلی فناوری صنعت گاز بین ایران و روسیه همکاری وجود داشته باشد. پیش از این، استانداردهای شرکت ملی گاز ایران براساس استانداردهای API آمریکا (انجمن نفت آمریکا) بود، اما پس از انقلاب اسلامی، به مرور سلسله تغییرهایی به وجود آمد.


در سال 1395، ایران باشرکت گازپروم روسیه تفاهم‌نامه‌ای امضا کرد که براساس این توافقنامه قرار شد در پنج کمیته به همکاری بپردازند.
ایران در زمینه سی‌ان‌جی و تبدیل سوخت ماشین‌ها به گاز پیشرفت‌های قابل‌توجهی داشته است. امروز مصرف گاز در خودروها حدود 20 میلیون متر مکعب گاز در روز می باشد.نمایندگان شرکت گازپروم پیش‌تر به ایران آمدند و از کارخانه‌های تولید مخزن‌های گاز و نازل‌ها بازدید کردند و اکنون در حال تفاهم و امضای قراردادهایی در این زمینه نیز هستند.
در ارتباط با تکنولوژی، اجرای خطوط انتقال گاز، پیکهای هوشمند و اودرانت (ماده ای که به گاز تزریق می شود) و تولید مرکاپتان با طرف روس توافقات انجام شده و قراردادهایی به امضا رسید.در پنج سال گذشته، بین شرکت‌های ایرانی و روس کار مشترک پژوهشی در زمینه تولید مرکاپتان انجام شد که اکنون به عنوان یک دانش فنی در عسلویه تاسیس شده است و خوشبختانه امروز مرکاپتان در ایران تولید می‌شود. این فناوری اکنون در جهان در اختیار فرانسه، روسیه، ایران و شاید یک کشور دیگر است.
در مورد توربینهای گازی با طرف روس مذاکراتی انجام شده است  و روسیه می تواند دانش فنی تولید این توربین های گازی 16 مگاوات را به ایران انتقال بدهد و روسیه آن را اقتصادی کند. مذاکرات بین شرکت توربو کمپرسور نفت (OTC) و شرکت های روس صورت گرفته و پروژه انجام می شود. همچنین موضوع پیگ هوشمند نیز در حال انجام است.
در مجموع، ایران و روسیه برای عملیات جاری می‌دانند چه کار باید بکنند، اما برای فناوری‌های پیشرفته، نوآوری‌ها و دانش فنی گاز ، در این رابطه بین بخش‌های خصوصی ایران و روسیه که اکنون زیرمجموعه گازپروم قرار گرفته‌اند، نیز انجام می‌شود. ما چشم‌اندازهای خوبی برای این همکاری‌ها داریم. پنج کمیته‌ای که بین ایران و گازپروم قرار ملاقاتی در تهران گذاشتند و صورت‌جلسه‌ها تنظیم شد، کمیته‌ها و اسامی مشخص شدند و اکنون رابطه بین دو کشور از لحاظ انتقال فناوری وجود دارد. شرکت گازپروم علاقه‌مند به سرمایه‌گذاری در بخش نفت و گاز ایران است.

شرکت "گازپروم" علاقمند به سرمایه گذاری در بخش نفت و گاز ایران است. در این راستا ایران با این شرکت روسیه در مورد ساخت خط لوله دریایی در کیش نزدیک به تفاهم شده است و قرار است که گاز ایران از طریق این خط لوله به پاکستان و هند صادر بشود.

 رابطه سیاسی که بین ایران و روسیه وجود دارد ، روز به روز تحکیم بیشتری پیدا می کند. به خصوص موضع گیریهایی آمریکا نسبت به ایران و روسیه ،خود این کمک بیشتری کرده که اتحاد بیشتری داشته باشند و بتوانند در ابعاد مختلف اعم از بانکی ، اعم از نفتی ، اعم از اجرایی ، اعم از تکنولوژی بتوانند با همدیگر همکاریهای بیشتری داشته باشند. و همچنین با توجه به شرایط هر دو کشور ما در آینده یقیناً توسعه بیشتری بین دو تا کشور خواهیم دید.
در تفاهم‌نامه‌ها به طور معمول یک ارزیابی برای بازگشت سرمایه انجام می‌شود. اکنون روسیه نیز در تفاهم‌نامه با ایران در پی بازگشت سرمایه گاز مخزن است که در این زمینه اگر با کشورهایی که این کار را انجام می‌دهند یا با دولت ایران به توافق برسد، در آینده می‌تواند یکی از پروژه‌های خوب بین ایران و روسیه باشد.


آیاتحریم‌های جدید ترامپ می‌تواند بر اجرای پروژه‌های مشترک ایران و روسیه و بر همکاری این دو کشور تاثیر بگذارد؟


حدود 40 سال است که آمریکا ما را تحریم می کند. این تحریمات هم بعد سیاسی و هم بعد فرهنگی دارد. بعضی اوقات تلاشهای آمریکا شدت پیدا می کند و گاهی مثل در دوران ریاست جمهوری اوباما به قضیه نزدیک تر می شود. ولی ما به این رفتار عادت کردیم. زمانی بود که نه تنها آمریکا بلکه سازمان ملل ما را تحریم کرد. ولی خوشبختانه این نوع تحریمات برداشته شد. بعد از برجام موقعیت تغییر کرد. همه دنیا دیدند که این آمریکا بود که از برجام خارج شد و تحریمات یکطرفه را اعمال می کند. ما یک مثال در این رابطه داریم که می‌گوید: «عِــــرض خود می‌بری و زحمت ما می‌داری». یعنی آمریکا هم آبروی خودش را می‌برد و زحمت برای خودش ایجاد می‌کند و هم برای ما. به عنوان مثال، مدیرعامل توتال اعلام کرد از آنجا که در همه دنیا سرمایه‌گذاری کرده‌اند اکنون منفعت‌شان در این است که با ایران کار نکنند. پس این زحمت برای ما هم ایجاد می‌شود، یعنی برخی کشورها ممکن است در ایران سرمایه‌گذاری نکنند.
اما ما راه‌های مختلفی داریم، البته آقای پوتین این را تایید نکرد وگفت که ما سرمایه‌گذاری خودمان را انجام می‌دهیم و موضع محکمی در این زمینه داشت.
اکنون هر سه کشور ایران، روسیه و ترکیه تحریم هستند، ما در این شرایط راه‌حل‌هایی را پیدا می‌کنیم که آمریکا نتواند همه چیزرا تحریم کند.
از طرف دیگر، اروپا نیز از این وضعیت خشنود نیست و در تلاش است راه‌حل‌هایی بیابد تا اظهار وجود کند. این یک سرشکستگی برای اروپا است که مردمش سوال می‌کنند مگر شما کارمند ترامپ هستید؟!
این یک نکته خیلی مهم است که اروپا نیز از این موضوع بسیار ناراحت است که چگونه در یک تفاهم بین‌المللی که مورد تایید سازمان ملل است وقتی آمریکا از این تفاهم خارج می‌شود اروپا بسیار تلاش می‌کند تا روی قولی که به مردمش مبنی بر پایبندی به قراردادهایش داده، پایبند بماند وگرنه این سوال همیشه در ذهن مردم اروپا باقی خواهد ماند که اروپا کارمند ترامپ است.
آمریکا هر تحریمی را که می‌خواست اعمال کند، تاکنون اجرایی کرده است. به همه بانک‌ها دستور تحریم داده و بیمه‌ها، هواپیما و ... را تحریم کرده است. هر فشاری که توانسته به ایران وارد کرده است، اما ما یک کشور چند هزار ساله با فرهنگ عمیق هستیم و فکر می‌کنم با کمک دولت، رهبری و مردم ایران، این تهدیدها به فرصت تبدیل خواهد شد و ما شاهد شکوفایی کشور خواهیم بود. بدون تردید این شرایط سبب می‌شود که همکاری‌های بین ایران و روسیه افزایش یابد.


آیا ایران در این شرایط فشار آمریکا حاضر است در معاملات گازی با شریکان خود دلار را حذف کند؟


از آنجا که دلار در اقتصاد دنیا مربوط به آمریکاست و هر بانکی که با این ارز کار می‌کند اجازه فعالیت با این ارز را ندارد (زیرا همه اینها مرتبط با دستورهای بانک مرکزی آمریکا است)، بنابراین ما معاملات دلاری را با ارزهای دیگر انجام می‌دهیم. اما یک بحث مهم وجود دارد که چرا ترامپ هیچ وقت نخواهد توانست بخش صنعت گاز ایران را تحریم کند.گاز یک بحث محیط زیستی است و مانند نفت تنها یک تجارت نیست که آمریکابتواند آن را تحریم کند. هر جا که گاز ورود می‌یابد به این معنی است که سوخت میان‌تقطیر، گازوییل، مازوت و... مصرف نمی‌شود. هم‌اکنون IGU که یک نهاد بین‌المللی است، به همه کشورها توصیه می‌کند که از سوخت‌های دیگر فاصله گرفته و به طرف گاز بیایید.
بنابراین اگر ترامپ در باره گاز هم بازی در بیاورد، یا آن را تحریم کند در این صورت برای همه دنیا مشکل ایجاد می‌شود، زیرا کشورها مجبورند به جای گاز، سوخت دوم مصرف کنند و هوا را آلوده سازند.
به همین دلیل است که آقای اردوغان، اعلام می‌کند که ما (دولت ترکیه) برای مردم کار می‌کنیم و تابع هیچ‌کسی نیستیم و گازی که از ایران دریافت می‌کنیم برای محیط زیست و رفاه مردم است و به هیچ عنوان نمی‌توانیم از این تحریم‌ها تبعیت کنیم.
از آنجا که ما گزینه‌های زیادی در ارتباط با مصرف گاز ایران داریم، بنابراین فقط صادرات گاز برای ما حیاتی نیست، بلکه کارهای مختلفی را می‌توانیم با گاز انجام بدهیم. نخست آنکه گاز را ذخیره می‌کنیم. دوم آن‌که گاز را به چاه‌های نفت تزریق می‌کنیم . سوم این‌که گاز را به صنایع کشورمان می‌دهیم.
کشور ما یکی از نادرترین کشورهایی است که نزدیک به 100 درصد جمعیت شهری و همچنین نزدیک به 95 درصد مردم روستایی آن از گاز بهره‌مند شده‌اند.تعداد دیگری روستا باقی مانده است که طی سالهای آینده گازدار می شوند.

مطابق آمار، ما در پنج سال گذشته توانسته‌ایم 14 هزار روستا را گازدار کنیم، تعداد دیگری از روستاهای ایران مانده که امسال و سال آینده گازرسانی به آنها تمام می‌شود.

کشورهایی که از ما گاز دریافت می‌کنند، این سوخت پاک برایشان ضروری است، زیرا اگر از ما گاز دریافت نکنند باید به سوی سوخت دوم بروند که هم برایشان خیلی گران است و از نظر اقتصادی ضرر می‌کنند و هم محیط‌زیست آلوده می‌شود.

 

فیلم ویدئویی این گفت و گو از طریق لینک زیر قابل دریافت می باشد.

 

 

  • تاریخ درج خبر :
  • شنبه ١٤ مهر ١٣٩٧ - ١٣:٢١
  • تاریخ بروز رسانی خبر :
  • تعداد بازدید خبر :
  • 253
نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر: